حلواى ارده حلواى ارده از يك من و نيم دوشاب كه تخمينا يك من نقره حاصل شود . قاعده آنست كه پنج عدد تخم مرغ را كه زردهء وى را جدا كنند و سفيده را باندك آب بيخ كه بيخ را كوفته در آب نموده باشند به چوب لت بسيار لت كنند كه يك تغار كف مىشود و بيخ جهت آن است كه حلوا سفيد شود و اگر بيخ نداشته باشد حلوا شكرى مانند مىشود ديگر دوشاب را كه آب نداشته باشد در ديگ كرده آتش كنند و كفچه زنند و آنچه بر گرد ديگ مىمانده باشد بكفچه تراشيده در ميان ديگ ريزند كه بتمامى برسد و اگر رسيده باشد اندكى در سايه بر سر چوب نموده لحظه گذارند و چون ناخن بر وى زنند اگر شكند رسيده و اگر ملايم باشد آتش نموده باز كفچه زنند كه برسد و بعد از آن دستور است كه بر يكمن نقره نيم من ارده ريخته ديگ را يك لحظه بر سر آتش گذارند كه باهم مخلوط گردد بعد از آن در طبق تنك نموده بكارد ببرند . حلواى آردى حلواى آردى بر دو نوع پخته مىشود ، رسمى آن است كه اول روغن را يكمن باشد داغ كرده ديگ را بر زمين نهند و يكمن آرد به روى روغن ريخته با روغن مخلوط سازند و بعد از آن ديگ را بر سربار گذاشته آتش كنند و چون آرد بريان شود باز ديگ را از سربار گرفته دو من دوشاب را با دو من آب صاف كرده جوش داده باشند بر بالاى روغن و آرد ريخته ديگ را باز بر سربار گذاشته آتش كنند كه بروغن كشته پخته شود . اختراعى آن است كه يكمن روغن را داغ كرده ديگ را از سربار بر زمين نهاده دو من دوشاب را كه با دو من آب صاف كرده جوشانيده باشند در ميان روغن ريخته بعد از آن ديگ را بر سربار گذاشته آتش كنند و چون دو سه جوش دهند باز